Welkom

Maanden, misschien wel jaren zijn voorbij gegaan….en nog steeds staan jullie met lege handen…terwijl jouw vriendinnen, zus, broer inmiddels wel ouders zijn geworden van een kindje. Je voelt je ingehaald, machteloos, alleen…

Regelmatig hoor je vanuit jouw omgeving “ben er toch niet zo mee bezig, dan lukt het wel” of “kinderen hebben is ook niet alles” of “geniet van alle vrije tijd die je nu hebt”.  Het raakt je want het enige wat jij wil is een kindje; is er dan niemand die dit begrijpt….

En dan start je vol goede moed weer een nieuwe behandeling. De eerste twee weken gaan nog wel, maar dan volgen de wachtweken. De 2 weken waarin er geen controles zijn in het ziekenhuis en waarin je alleen maar kunt hopen dat het deze keer wel gelukt is. Je voelt vanalles maar ook weer niets. Emoties wisselen elkaar in hoog tempo af. Van hoop naar wanhoop, van angst naar verdriet en waar naar positiviteit of blijdschap.

Ook binnen de relatie merk je dat jullie het traject op een andere manier beleven ookal is het hetzelfde traject. Je wil dit zo graag samen doen, zo graag met elkaar in contact blijven en toch lijkt het soms alsof jullie allebei op een ander nivo met elkaar praten.

Hoe langer het duurt voordat jullie, jullie zo gewenste kindje in jullie armen houden, hoe zwaarder het wordt op het emotionele vlak.

Herkenbaar?
Neem gerust eens een kijkje onder het kopje kinderwensbegeleiding en kijk wat ik voor jullie kan betekenen.