Als zwanger worden niet vanzelfsprekend is.

Het verhaal achter deze foto; 4 jaar proberen, 3 miskramen, 1616 prikken en dan toch….een diepgekoesterde kinderwens komt uit. Dit verhaal geeft aan dat het krijgen van een kindje niet vanzelfsprekend  is.

Toch lijken vruchtbaarheidsbehandelingen heel  normaal in onze maatschappij. Als een zwangerschap niet lukt dan gaan we naar het ziekenhuis en dan komt het goed, want daar is zoveel mogelijk. En ja dat is ook zo, onze medische wereld is zeker al ver op dit gebied. Maar is het normaal dat een vrouw zoveel spuiten in haar lichaam moet zetten, is het normaal dat ze dan vervolgens met alle hormonen in haar lichaam gewoon moet functioneren en net doen of er niks aan de hand is? Tuurlijk heb je veel over voor je kinderwens, je doet er alles voor dus ook een traject ga je niet uit de weg en dit soms jaren lang zonder enige garantie.

Helaas lukt het niet bij iedereen om via deze weg een kindje te krijgen. Daar denk je liever niet aan, je blijft positief en dus zet je alles op alles voor die ene wens. Voor een ieder in het ziekenhuis spreid je je benen en ook dat vind je uiteindelijk normaal. Maar normaal, wat is normaal? Het is normaal dat je deze behandelingen zwaar vind, dat je stuitert van de hormonen, spontaan begint te huilen van het minste of geringste en soms zo wanhopig en verdrietig bent als je weer ongesteld bent geworden dat je niet meer weet waar je het zoeken moet.

Weetje, het is normaal en je mag het accepteren. Je bent sterk, je kan het aan, maar je mag er ook zijn met je verdriet en alles wat bij de kinderwens komt kijken. Een traject gaat gepaard met hoop en angst en alles daar tussenin. Het mag er allemaal zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *