Pfff, mijn lichaam werkt niet mee.


Als je in een fertiliteitstraject zit, komt het nog weleens voor dat je totaal verwijderd raakt van jouw lichaam. Dat je het contact met jouw lichaam helemaal kwijt raakt. En dat is niet zo gek als er aan je lijf gesleuteld en geprikt wordt op manieren die niet natuurlijk aanvoelen. Het komt ook voor dat vrouwen onbewust afstand nemen van hun lichaam. Ze willen op deze manier de teleurstelling van een mislukte poging voorkomen. Ze sluiten dan elk gevoel buiten.

Een goede balans tussen lichaam en geest geeft rust en vertrouwen. Hoe kom je weer in contact met jouw lichaam.

Een manier is om een ademhalingsoefening te doen waarbij je je hele lichaam gaat verkennen. Daar waar je spanningen voelt, laat je ze wegvloeien met je ademhaling. Er zullen misschien ook momenten komen dat je niets voelt of kou, warmte of emoties ervaart, het is allemaal goed. Sta jezelf toe dit te ervaren.

Vind je het moeilijk om op deze manier contact te maken met je lijf, ga dan in bad liggen, steek geurkaarsen aan, zet fijne muziek op en laat je lijf ontspannen in het water. Voel het water om je lichaam.

Zorg goed voor jezelf en je lijf en doe datgene wat bij jou past.

Als zwanger worden niet vanzelfsprekend is.

Het verhaal achter deze foto; 4 jaar proberen, 3 miskramen, 1616 prikken en dan toch….een diepgekoesterde kinderwens komt uit. Dit verhaal geeft aan dat het krijgen van een kindje niet vanzelfsprekend  is.

Toch lijken vruchtbaarheidsbehandelingen heel  normaal in onze maatschappij. Als een zwangerschap niet lukt dan gaan we naar het ziekenhuis en dan komt het goed, want daar is zoveel mogelijk. En ja dat is ook zo, onze medische wereld is zeker al ver op dit gebied. Maar is het normaal dat een vrouw zoveel spuiten in haar lichaam moet zetten, is het normaal dat ze dan vervolgens met alle hormonen in haar lichaam gewoon moet functioneren en net doen of er niks aan de hand is? Tuurlijk heb je veel over voor je kinderwens, je doet er alles voor dus ook een traject ga je niet uit de weg en dit soms jaren lang zonder enige garantie.

Helaas lukt het niet bij iedereen om via deze weg een kindje te krijgen. Daar denk je liever niet aan, je blijft positief en dus zet je alles op alles voor die ene wens. Voor een ieder in het ziekenhuis spreid je je benen en ook dat vind je uiteindelijk normaal. Maar normaal, wat is normaal? Het is normaal dat je deze behandelingen zwaar vind, dat je stuitert van de hormonen, spontaan begint te huilen van het minste of geringste en soms zo wanhopig en verdrietig bent als je weer ongesteld bent geworden dat je niet meer weet waar je het zoeken moet.

Weetje, het is normaal en je mag het accepteren. Je bent sterk, je kan het aan, maar je mag er ook zijn met je verdriet en alles wat bij de kinderwens komt kijken. Een traject gaat gepaard met hoop en angst en alles daar tussenin. Het mag er allemaal zijn.

Feedback, tips ik hoor het graag

Lieve jij,

Waarschijnlijk heb je gelezen over mijn aanbod en werkwijze op mijn website of misschien ga je dat nog doen.

Ik vind het erg fijn om jouw mening te horen over mijn aanbod of andere zaken die je opvallen op mijn website.

Ik ben namelijk altijd bezig met het verbeteren van mijn dienstverlening om zo nog beter aan te sluiten bij de wensen die jullie hebben. Want daar gaat het uiteindelijk om dat JIJ weer verder kunt.

Laat je het me weten.

Lieve groetjes,
Mascha

Een pauze?!….

Het inlassen van een pauze in de rollercoaster van het vruchtbaarheids-traject is voor de één een ontzettend moeilijk besluit. Voor de ander geeft het een opluchting als ze eenmaal het besluit van een pauze hebben genomen.

Het inlassen van een pauze betekent dat er in de maand of maanden waarin er geen behandeling plaatsvindt waarschijnlijk ook geen zwangerschap ontstaat. Het idee van een pauze kan ook angst of paniek opleveren.

Toch kan een pauze je ook veel opleveren voor jou persoonlijk of voor jouw relatie. Als je wordt geleefd door de vruchtbaarheidsbehandelingen, vergeet je soms wat er ook alweer zo leuk was aan jouw partner of aan jezelf. Of hoe het was om leuke dingen samen te ondernemen en plezier te hebben. Een pauze inlassen heeft als voordeel dat er ruimte komt om elkaar weer te vinden; weer verbinding te voelen met jezelf en jouw partner.

Een pauze is zeker niet opgeven! Het is het opladen voor een volgende behandeling, zodat je mentaal en fysiek weer kunt meeveren in de rollercoaster waar je dan weer instapt.

Mocht je weleens nadenken over een eventuele pauze?
Dit zijn vragen die je jezelf of elkaar kunt stellen.
* Wat is de reden dat ik erover nadenk om een pauze in te lassen?
* Als ik nadenk over een pauze, ervaar ik dan weerstand of opluchting? Wat is de reden van de weerstand of opluchting?
* Wat zijn voor mij/ ons de voordelen van een pauze?

Wat jouw besluit ook is, het is goed.
Ik wens je veel wijsheid en kracht toe.

De vreselijke wachtweken

Waar je in de eerste twee weken van de behandeling bezig was met ziekenhuisbezoeken, echo’s, puncties, hormonen inspuiten etc.
Zijn de twee wachtweken akelig rustig op het gebied van activiteiten die ondernomen moeten worden tijdens een behandeling. Je kunt in deze
2 weken niets meer doen, het enige wat je kunt is afwachten….De uitslag bepaald hoe de komende periode van jouw leven verloopt. Is dat een zwangerschap, een nieuwe behandeling of een definitief stoppen van het traject? En dat zijn nogal uitersten.

Tijdens de wachtweken gaan de dagen, soms zelfs uren, voor je gevoel zo langzaam, je kijkt de klok vooruit. Misschien herken je ook het gevoel dat je bijna niet naar het toilet durft met de angst te zien dat je ongesteld bent geworden. Bij elk krampje, elk steekje denk je zou ik ….of toch niet…. Of je voelt helemaal niets, waardoor je je daar zorgen over maakt. De hormonen die je voor de  behandeling  gebruikt geven vaak ook signalen van zwangerschap af, zoals gevoelige borsten en misselijkheid. De vraag die je je dan stelt, heb ik zwangerschapsverschijnselen omdat ik zwanger ben of komt het door de medicijnen? Allemaal vragen, gedachten of gevoelens om gek van te worden.

Hoe kom je deze stressvolle weken door?

Misschien ben je even niet die gezellige vriendin of partner en misschien functioneer je niet voor de volle 100% op je werk. Dat maakt je geen vervelend mens. Je gaat nu door een erg moeilijke fase in de behandeling. Dus zorg goed voor jezelf en ben niet te streng voor jezelf. Ga bij jezelf maar eens na wat jij leuk vindt en waar jij ontspanning in vindt. Voor de één is dat een avondje op de bank met een goed boek, voor de ander ontspannen in bad, een concert of uit eten.

Meer tips?
*Verzamel mensen om je heen waar je je verhaal bij kwijt kunt.
*Huilen mag, voel je daar niet schuldig over.
*Mijd internet zoveel mogelijk; de verhalen over de steekjes en pijntjes kunnen je in totale verwarring brengen.
*De beste ontspanning is lachen; kijk een leuke comedy of ga naar een stand up comedian.

Wat je ook doet, kies datgene wat bij jou past.

Keuzes en grenzen in een fertiliteitstraject.

Als je in een kinderwenstraject zit, lijkt het alsof je weinig te kiezen hebt. Niets is echter minder waar.

Op het moment dat een kinderwens ontstaat, maak je met jezelf misschien de afspraak; een fertiliteitstraject zoals iui, ivf of icsi dat nooit! Daar ligt voor mij de grens en dan is een kindje voor ons niet weggelegd.

Hoe verder je echter komt op de weg naar een kindje, hoe sterker de wens wordt en als de huisarts voorstelt om voor onderzoeken naar het ziekenhuis te gaan, merk je bij jezelf dat de afspraak die je met jezelf maakte aan het begin van de weg is vervaagt. “Keuzes en grenzen in een fertiliteitstraject.” verder lezen

Alweer een kerst zonder baby.

 

En dan is het alweer bijna december….

December is voor mij een maand waarin ik terugkijk op het afgelopen jaar en vooruit kijk naar het nieuwe jaar. Zo ook toen wij nog in een fertiliteitstraject zaten. Ieder jaar was december een pijnlijke maand voor ons. Het was voor ons een maand waarin we ons nog eens extra realiseerden dat er alweer een jaar voorbij was en we nog steeds met lege handen stonden. Daarnaast is het ook een feestmaand waarin gezinnen gezellig samen Sinterklaas of Kerst vieren. Wanneer zouden wij Kerst of Sinterklaas met ons zo gewenste kindje kunnen vieren?… “Alweer een kerst zonder baby.” verder lezen