De vreselijke wachtweken

Waar je in de eerste twee weken van de behandeling bezig was met ziekenhuisbezoeken, echo’s, puncties, hormonen inspuiten etc.
Zijn de twee wachtweken akelig rustig op het gebied van activiteiten die ondernomen moeten worden tijdens een behandeling. Je kunt in deze
2 weken niets meer doen, het enige wat je kunt is afwachten….De uitslag bepaald hoe de komende periode van jouw leven verloopt. Is dat een zwangerschap, een nieuwe behandeling of een definitief stoppen van het traject? En dat zijn nogal uitersten.

Tijdens de wachtweken gaan de dagen, soms zelfs uren, voor je gevoel zo langzaam, je kijkt de klok vooruit. Misschien herken je ook het gevoel dat je bijna niet naar het toilet durft met de angst te zien dat je ongesteld bent geworden. Bij elk krampje, elk steekje denk je zou ik ….of toch niet…. Of je voelt helemaal niets, waardoor je je daar zorgen over maakt. De hormonen die je voor de  behandeling  gebruikt geven vaak ook signalen van zwangerschap af, zoals gevoelige borsten en misselijkheid. De vraag die je je dan stelt, heb ik zwangerschapsverschijnselen omdat ik zwanger ben of komt het door de medicijnen? Allemaal vragen, gedachten of gevoelens om gek van te worden.

Hoe kom je deze stressvolle weken door?

Misschien ben je even niet die gezellige vriendin of partner en misschien functioneer je niet voor de volle 100% op je werk. Dat maakt je geen vervelend mens. Je gaat nu door een erg moeilijke fase in de behandeling. Dus zorg goed voor jezelf en ben niet te streng voor jezelf. Ga bij jezelf maar eens na wat jij leuk vindt en waar jij ontspanning in vindt. Voor de één is dat een avondje op de bank met een goed boek, voor de ander ontspannen in bad, een concert of uit eten.

Meer tips?
*Verzamel mensen om je heen waar je je verhaal bij kwijt kunt.
*Huilen mag, voel je daar niet schuldig over.
*Mijd internet zoveel mogelijk; de verhalen over de steekjes en pijntjes kunnen je in totale verwarring brengen.
*De beste ontspanning is lachen; kijk een leuke comedy of ga naar een stand up comedian.

Wat je ook doet, kies datgene wat bij jou past.

Keuzes en grenzen in een fertiliteitstraject.

Als je in een kinderwenstraject zit, lijkt het alsof je weinig te kiezen hebt. Niets is echter minder waar.

Op het moment dat een kinderwens ontstaat, maak je met jezelf misschien de afspraak; een fertiliteitstraject zoals iui, ivf of icsi dat nooit! Daar ligt voor mij de grens en dan is een kindje voor ons niet weggelegd.

Hoe verder je echter komt op de weg naar een kindje, hoe sterker de wens wordt en als de huisarts voorstelt om voor onderzoeken naar het ziekenhuis te gaan, merk je bij jezelf dat de afspraak die je met jezelf maakte aan het begin van de weg is vervaagt. “Keuzes en grenzen in een fertiliteitstraject.” verder lezen

Alweer een kerst zonder baby.

 

En dan is het alweer bijna december….

December is voor mij een maand waarin ik terugkijk op het afgelopen jaar en vooruit kijk naar het nieuwe jaar. Zo ook toen wij nog in een fertiliteitstraject zaten. Ieder jaar was december een pijnlijke maand voor ons. Het was voor ons een maand waarin we ons nog eens extra realiseerden dat er alweer een jaar voorbij was en we nog steeds met lege handen stonden. Daarnaast is het ook een feestmaand waarin gezinnen gezellig samen Sinterklaas of Kerst vieren. Wanneer zouden wij Kerst of Sinterklaas met ons zo gewenste kindje kunnen vieren?… “Alweer een kerst zonder baby.” verder lezen